Bądź mi wsparciem w godzinie wspomnienia, bądź drogowskazem jak zabraknie pewności. Ja będę Twoja tarcza co atak odpiera. Pozwól mi kroczyć z Tobą ku wieczności. Jesteś moim przeznaczeniem w Tobie nadzieja i marzenia moje. Jesteś ostoją do której dotarłam teraz przez życie pójdziemy oboje
Opowiadanie nr 165
14 października, 2024
Brak komentarzy
– Etnoria mogłabyś do Nas jutro zajrzeć? – Jurto nie mogę jestem zawalona robotą. Beatko może w przyszłym tygodniu znajdę trochę wolnego czasu to przyjadę.
