– Wiem co słyszałem – mój klient wlepił we mnie wzrok

Siedzieliśmy w moim salonie. Nie mogłam pozbierać myśli tak by ułożyć je w logiczną całość.

– Panie Czesiu – poprosiłam

– Proszę opowiedzieć mi wszystko od początku.

Czesław wziął głęboki oddech i zaczął opowiadać.

– Dwa tygodnie temu wstałem jak zwykle w środku nocy. Żona nie pozwala jeść mi kolacji bo uważa że jestem za gruby, a widziałem że kupiła łososia. Postanowiłem zrobić sobie kanapki. Siedziałem po ciemku w kuchni bo gdyby Beata złapała mnie na podżeraniu nie dała by mi spokoju. I wtedy usłyszałem płacz niemowlaka. Takie kwilenie. Zamarłem. Płacz po chwili ucichł. Ale kanapka i tak stanęła mi w gardle. Kolejnej nocy historia się powtórzyła. Kilka dni był spokój i znów usłyszałem płacz.

– O której to było – zapytałam

– Koło północy.

– A skąd dochodził płacz? – dopytywałam

– Trudno powiedzieć najpierw myślałem że z góry ale to nie możliwe odkąd córki wyjechały na studia dwa pietra stoją puste.

– A Bartek? Gdzie Pański syn ma pokój?

– Na parterze obok naszej sypialni. Dlaczego Pani o to pyta? Co Bartek ma z tym wspólnego?- poirytował się Pan Czesław

– Pani Etnorio ja przypuszczam co to może być. To najprawdopodobniej zabłąkana dusza dziecka które mnie prześladuje.

– Dlaczego miałaby to robić?

Mój klient opuścił głowę i zniżył głos.

– Dwa lata temu moja żona Beata była w ciąży i z mojej winy tej ciąży nie donosiła. Wiem że mi nie wybaczyła. Podjąłem taką decyzję bo czułem się przyparty do muru. Nasze dzieci są prawie dorosłe a tu taka wpadka.

Rozłożyłam tarota

-Nie widzę przy Was ducha nienarodzonego dziecka.

– W takim razie czyja to dusza?

– Niczyja. Nikt z zaświatów w Waszym domu nie przebywa.

– Chce Pani powiedzieć że z głodu mam omamy słuchowe?

– Tego nie powiedziałam.

– Niech że Pani patrzy w te karty bo mnie jasny szlag trafi.

Tarot odpowiadał pokrętnie. Postanowiłam wesprzeć się magią ognia.

– Panie Czesiu proszę przyjść do mnie jutro. Będę wiedziała coś więcej.

…

Na drugi dzień o 9 rano obudził mnie dzwonek w drzwiach. W progu zobaczyłam przerażonego Czesława.

– Jedziemy do mnie – zarządził

– Nie ma mowy. Mam umówione sesje z klientami. Najwcześniej znajdę czas popołudniu. Stało się cos zapytałam? – bo zachowanie Pana Czesława było co najmniej dziwne.

– Wszedłem wczoraj do kuchni jak zwykle. Przez drzwi balkonowe na tarasie zobaczyłem postać w kapturze. Podbiegłem do drzwi i zapaliłem światło ale ona rozpłynęła się w mroku – opowiadał zdenerwowany Czesław

– Przyjadę do Pana po obiedzie – obiecałam

Mój klient mieszkał w dwu piętrowym domu Pamiętającym najlepsze czasy komuny. Budynek wybudował jego ojciec dla swoich dzieci. Obecnie na 300 metrach mieszkał Pan Czesław z żoną i synem Bartkiem który w tym roku rozpoczął naukę w technikum budowlanym. Nacisnęłam dzwonek. Furtkę otworzyła mi Pani Beata.

– Niech że Nas Pani ratuje. Czesiek oszalał. W nocy słyszy płacz dziecka.

– A Pani nic nie słyszy- zapytałam

Beata przecząco pokręciła głową.

Weszłyśmy do holu.

– Mogę się rozejrzeć – zapytałam

– Ależ proszę. Ja w tym czasie zaparzę kawę.

Po drewnianych schodach weszłam na piętro. Trzy pokoje były obite boazerią. W oknach wisiały ciężkie wiśniowe zasłony. Jak by czas zatrzymał się pół wieku temu. Znów ruszyłam schodami. Na drugim piętrze wystrój był zupełnie inny. Ściany pomalowane w pastelowych barwach i meble z Ikei nadawały wnętrzom lekkości. Usiadłam w fotelu i zamknęłam oczy. Starałam się przywołać wydarzenia minionych nocy. Po kilkunastu minutach zeszłam na dół.

– Jest Bartek? – zapytałam

– Jeszcze nie wrócił ze szkoły – Pan Czesiu spojrzał na zegarek

– Lada moment powinien tu być. Znalazła Pani coś na górze?

Uśmiechnęłam się do Beaty. I wtedy przyszedł Bartek.

– Pozwól no do nas synu- zagrzmiał Pan Czesław

Widziałam jak chłopak blednie. Podszedł do nas przestraszony. Nie miałam sumienia kontynuować tej rozmowy.

– Bartusiu proponuje Ci spacer – powiedziałam

– Ale dlaczego? – Pan Czesław próbował coś powiedzieć

– Nie ma ale.

Otwarłam drzwi i wypchnęłam zaskoczonego chłopaka na zewnątrz.

– Wiem co chce Pani mi powiedzieć i po co Pani tu przyszła. To moje dziecko mój ojciec słyszy po nocach. Urodziło się w wakacje. Ola studiuje weterynarię i musi się dużo uczyć. Przy małej pomaga jej mama. A ja czasami w nocy zabieram małą do siebie.

– Kiedy zamierzasz o tym powiedzieć rodzicom?

Chłopak milczał.

– Ojciec mnie zabija jak mu o tym powiem.

– W takim razie powiem mu o tym ja. A Ty idź na pizzę albo na lody, przez 2 godziny masz się w domu nie pokazywać.

Czesława wiadomość że został dziadkiem dosłownie zwaliła z nóg. Nie był w stanie nic powiedzieć, ani podnieść się z fotela. Beata płakała. A potem na przemian krzyczał i przeklinał. Nie wiem co działo się później bo pożegnałam się z nimi. Zadzwoniłam do Bartka żeby nie wracał na noc. Obiecał że tego nie zrobi. A potem sprawy potoczyły się szybko. Dzidkowie poznali wnuczkę. Wzięli ją na ręce i wszystkie lody stopniały. Po miesiącu zaproponowali Oli że zaadoptują małą. Ale Ola się waha nie podjęła jeszcze żadnej decyzji.

Autor Etnoria Aris