Siedziałam przy ognisku i odprawiałam rytuały. Ogień dopalał się z wolna. Była piękna sierpniowa noc. Gwiazdy były tak wyraziste że wydawało się że są na wyciągnięcie ręki. Wróciłam do domu po północy. Wzięłam kąpiel położyłam się do łóżka i niemal natychmiast zasnęłam. Rano obudził mnie telefon.

– Co robisz? – usłyszałam w słuchawce

– Śpię – nie zapytałam nawet kto dzwoni

– Ale jest już po 9 – usłyszałam.

– Matko kochana a mogę wiedzieć z kim mam przyjemność?

– No co Ty? Nie udawaj głupiej, nie poznajesz mnie? – poinformował mnie nieznany głos

– To ja Emilka – usłyszałam

– Jaka Emilka? – teraz to ja się zdziwiłam

– W podstawówce siedziałam za Tobą w drugiej ławce. Pamiętasz?

– Pamiętam… To Ty wyjechałaś do USA i poślubiłaś milionera, mam rację?

– Tak to ja

– Miło że sobie o mnie przypomniałaś, ale mogłabyś mi wyjawić powód dlaczego zrywasz mnie z łózka bladym świtem?

– Ponoć zajmujesz się czarami. A doszły mnie słuchy że jesteś niezwykle skuteczna.

– Czego ode mnie chcesz? – zapytałam wprost

– Chcę żebyś mi powiedziała gdzie ten stary grzmot schował pieniądze i kosztowności.

– Stary grzmot to kto? – zapytałam

– Mój nieboszczyk mąż a któż by inny

– Emilko bądź łaskawa zadzwonić popołudniu. Bo o 9 rano naprawdę nie jesteś w stanie ze mną nic załatwić

– Jak chcesz – fuknęła Emilka i odłożyła słuchawkę

Parę minut po 12 zadzwonił telefon

– I co wyspałaś się już? – usłyszałam znajomy głos

– No to słuchaj. Ten stary pierdzioch tuż przed śmiercią wypłacił wszystkie pieniądze z banków. Opróżnił sejfy i zabrał zdeponowane w nich złoto i gdzieś to schował. A potem jakby nigdy nic wyciągnął kopyta i zostawił mnie z wrednymi byłymi i gromadą bachorów  którzy domagają się spadku. Powiedz mi moja droga gdzie ten stary piernik schował majątek? A ja nie poskąpię grosza żeby Ci się odwdzięczyć..

– Kosztowności są schowane w domu – powiedziałam

– A pieniądze na zewnątrz.

– A dokładniej? – dopytywała się Emilka

– A dokładniej to szukaj wszędzie gdzie jest energia powietrza. Np. wentylacja, okolice okien, drzwi, ewentualnie przeszukaj kominki. O rany Emilka wytęż umysł w szkole przecież miałaś same piątki.

– A złoto gdzie ono jest?

– Złoto jest w domu. W miejscu na widoku. Jest tak wyeksponowane że każdy z Was się może o nie potykać.

– Dobra usłyszałam w takim razie poszukam tam gdzie mówisz.

Emilka odłożyła słuchawkę.

…

Po miesiącu zadzwoniła.

– Znalazłam – powiedziała.

– W takim razie się cieszę.

– Ale nie myśl sobie że to Twoja zasługa. Pieniądze były w pustym kominie nawiewowym. A złoto zaszyte było w białym króliku który pałętał się po salonie. W obliczu tych faktów chyba nie sądzisz że Ci zapłacę. Właśnie dzwonię żeby Ci to powiedzieć.

Cała Emilka pomyślałam – i uśmiechnęłam się sama do siebie.

Wieczorem usiadłam w fotelu i wszystko sobie przemyślałam. Po czym nadzwyczajnej się wściekłam…

…

Minął rok.

Mój znajomy przyjechał na wakacje. Na stałe mieszkał w USA. Siedzieliśmy w ogrodzie i plotkowaliśmy przy kawie.

– Pamiętasz Emilkę? – zagadnął

– Chodziła z Tobą do podstawówki.

– Tak  – przytaknęłam.

– Ty wiesz że żyje z zasiłku z opieki społecznej. Ostatnio poprosiła mnie o pożyczkę.

– Jak to?

– A no tak to. Wyobraź sobie że dzieci jej zmarłego męża pozbawiły ją majątku. Mówiła że ją okradli. Wynajęli świetnych prawników którzy puścili ją z torbami. Etnoria dlaczego się uśmiechasz?

Zadziwił się mój gość.

Autor Etnoria Aris